We zijn met z’n allen steeds minder wijn gaan drinken. We kopen minder wijn maar daarentegen wel steeds betere. Dat is op zich helemaal niet erg. Maar dat we wijn alleen maar zien als alcohol dan gaat er in mijn ogen iets mis. Het is bewezen dat er in rode wijn heilzame stoffen zitten zoals Resveratrol (een antioxidant), Polyfenolen (stoffen die je lichaam helpen te vechten tegen vrije radicalen), Proanthocyanidinen (stoffen die het lichaam zouden beschermen tegen vrije radicalen en hartziekten en bescherming kunnen bieden tegen sommige vormen van kanker). Tannine is een stof die zit in de schillen van rode druiven en ook in de pitjes en steeltjes van de druiven.
De tannines uit de schilletjes zijn de bruikbare stoffen voor de wijn. Eikenhout kan ook tannine aan de wijn afgeven. Het veroorzaakt vaak een droge smaak in je mond. Tannine zorgt mede voor de houdbaarheid van een rode wijn en bescherming van je bloedvaten. Daarnaast is er een groot onderzoek gedaan (10 jaar lang) door de universiteit van Iowa, naar Alzheimer waaruit voorkwam dat rode wijn en kaas wellicht Alzheimer zou kunnen helpen voorkomen. Dit ingewikkelde verhaal heb ik per e-mail van de universiteit uit Iowa opgestuurd gekregen en ik heb het ook helemaal gelezen. Maar zie wijn nu niet als een wondermiddel. Het is alleen lang niet zo slecht als men beweert. Je gezondheid is namelijk nog van zoveel andere factoren afhankelijk. Maar als je drinkt doe dat dan verstandig.
Vanwege de nieuwe antialcoholcampagne, waar wijn ook onder valt, schreef ik een e-mail aan de Gezondheidsraad. Mijn e-mail is doorgestuurd naar de secretarissen die samen met de commissie het beleid op het gebied van alcohol hebben geschreven voor onze regering. Ik moet ook zeggen dat ik de e-mail schreef in navolging van Hubrecht Duijker, de bekendste Nederlandse wijnschrijver en wijnkenner, die zich zo opwond over het standpunt van de Gezondheidsraad. Hubrecht is ook een van de mensen die ik in mijn vak zeer waardeer en persoonlijk ken. Hij was een van de eersten wijnschrijvers die ons in Nederland in aanraking bracht met wijn. Hij was baanbrekend.
Ik ben opgegroeid met wijn. Zowel mijn ouders als mijn grootouders hadden vrij lang een huis in het wijngebied Minervois in Zuid-Frankrijk (Languedoc-Roussillon nu Occitanie). Ons gehucht hoorde bij het bekende wijndorp La Livinière. De Minervois kent ook een ‘Cru’, dat gewas betekent. Het is de hoogste herkomstaanduiding bij wijn. De term ‘Cru’ is in de Minervois alleen toegekend aan rode wijnen van uitmuntende kwaliteit. De dorpen Azillanet, Azille, Cesseras en Fauzan, Felines-Minervois, La Livinière en Siran.
In de streek hadden we een aantal vrienden die van wijn hielden, veel van wijn wisten, wijngaarden hadden of nog hebben en waren of nog zijn aangesloten bij een coöperatie of een eigen wijnhuis hebben. Wijn en de zelfgemaakte drankjes maakte onderdeel uit van het leven/samenleving en aan tafel met elkaar genieten, over eten praten en zelfs over de volgende maaltijd was gewoon. De kwaliteit van de maaltijd werd tevens gemeten aan de tijd die je er aan besteedde aan tafel. Ik ben bij een restaurant geweest in Zuid-Frankrijk waar je bij elke gang een nieuwe fles wijn kreeg. Bij dit restaurant hoorde tevens een wijnhuis.
Maar het samenzijn bij families en het gezamenlijk eten wordt steeds minder en de generatie waarvoor wijn iets betekende, wordt ook kleiner. Zij dronken soms nog een halve liter gekoelde rode wijn als ze ’s morgens gingen werken. Al zie ik bijna geen serie op Netflix waarin niet iets alcoholisch gedronken wordt. De Franse wijnkenner Bernard Burtschy expert op het gebied van terroirs (wijngaarden en wijngebieden), afkomstig uit de Elzas, en lid van de FIJEV, International Federation of Wine and Spirit Journalist and Writers, pleit ervoor om gezelligheid/samenzijn onder de mensen weer terug te brengen. Dat zou de consumptie van wijn ook weer ten goede kunnen komen. Daarnaast zijn er nog bevolkingsgroepen, o.a.in India, waar wijn nog niet zo bekend is.
De Franse sommelier Philippe Faure-Brac, beste sommelier ter wereld in 1992 in Rio de Janeiro, verwoordt het heel mooi: ‘Il ne faut pas boire pour oublier, mais goûter pour se souvenir’. Vrij vertaald is dat: ‘Je moet niet drinken om te vergeten, maar proeven voor de mooie herinnering’. Dat ben ik helemaal met hem eens. Toevallig ken ik hem al vrij lang. Zijn bistro bevindt zich op de Boulevard Haussmann in Parijs. Ik mocht al veel unieke wijnen in zijn etablissement proeven. En niet alleen Franse, maar ook wijnen uit Portugal, Zwitserland en andere wijnlanden. Philippe is een unieke verschijning in de wereld van de wijn.
En al wordt er minder wijn gedronken, ik heb wel het gevoel dat er steeds meer wijnhuizen bijkomen. Alleen al in Nederland komen er meer goede bij. En wat zou ik anders in mijn Eurocave wijnkast moeten leggen?
Deze gastblog is geschreven door Jiri William Penders
Over Jiri William Penders
J.W. Penders Wijnimport is een klein wijnbedrijf. Ze verkopen wijnen uit Frankrijk en Oostenrijk. Alle wijnen worden twee keer geproefd; bij het wijnhuis zelf en thuis. Verder is Jiri William Penders
- Ereburger van het dorp Pouzols-Minervois
- Ambassadeur van het wijngilde Minervois
- Ridder van de Mesnie (wijngilde) du Fitou
- Lid van de journalisten organisatie FIJEV (The International Federation of Wine and Spirits Journalists and Writers)
