Viognier, enfant terrible of paradepaard?

Bijna had hij zijn eigen uitsterven veroorzaakt. Maar nog net op tijd, dankzij het geduld van een paar wijnboeren uit Condrieu (Noord-Rhône), zijn we zijn schoonheid weer gaan waarderen. De oorzaak? Hoe meer moeite de boer en de druivenstok er voor moeten doen, hoe mooier het uiteindelijke resultaat. Een prachtige vuistregel in de wereld van wijn. Maar dit had er ook toe kunnen leiden dat viognier het veld had moeten ruimen.

Aandacht, aandacht en nog eens aandacht

Maar wat maakt viognier dan tot een moeilijke druif? Het begint bij zijn gevoeligheid voor ziektes, tevens heeft hij een lage opbrengst en dat na een lang groeiseizoen. Tot slot moet hij ook nog precies rijp geplukt worden, niet te vroeg en zeker niet te laat. Kortom, de wijnboer moet een echte fanaat zijn om hier mee aan de slag te gaan.

Home sweet home

Binnen Frankrijk staat Viognier het meeste aangeplant in de Languedoc, ook staat hij in de Ardèche. Maar de oorsprong van viognier ligt in de Rhônevallei. Binnen de appellation Condrieu en Château-Grillet is het de enige toegestane druif. Dit is ook gelijk het meest noordelijke gebied waar deze koning van de witte druiven volledig rijp kan worden en daarmee de volledige potentie van de druif benut wordt.

In dit gebied kronkelt de Rhône langs prachtige steile en illustere berghellingen richting de Middellandse zee. De op deze hellingen gelegen wijngaarden vragen om zware en intensieve arbeid. De wijnboeren gaan hier onverschrokken te werk om de eroderende en slecht water vasthoudende toplaag te bewerken. Het aanleggen van terrassen op dergelijke plekken is natuurlijk alleen de moeite waard omdat het hier gaat om een hele mooie bijzondere wijn.

Droog, zoet en in rood.

De wijnen van viognier zijn bijna altijd droog. Er wordt wel geëxperimenteerd met zoete wijnen van druiven van late oogst. Wat redelijk succesvol blijkt te zijn, alleen komen we die nog niet in Nederland tegen. De wijnen hebben doorgaans een laag zuurgehalte maar zijn zeer aromatisch, met aroma’s van witte bloemen, perzik en abrikoos. Het grootste deel van de wijnen wordt op RVS vergist. Bij de hogere cuvees wordt nog wel eens voor houdrijping gekozen. Over het algemeen zijn het geen wijnen om te bewaren maar worden ze jong gedronken.

Daarnaast wordt viognier ook ingezet om de volle, zware, pompeuze wijnen van Côte Rôtie in toom te houden. Deze rode wijnen van syrah, uit het noordelijke Rhône gebied, behouden hun frisheid deels door de toevoeging van viognier.

En hoe mooi is het dan om te kunnen concluderen dat één van de mooiste witte wijnen jong gedronken moet worden. Niet jaren weg hoeven leggen maar gewoon nu, du moment, gedronken kunnen worden. Santé!

Deze gastblog is geschreven door Jeroen Bakker

Jeroen Bakker; na een studie Bouwkunde aan de H.T.S. in Groningen en enkele jaren als bouwkundige werkzaam te zijn geweest begon ik in 2007 een vegetarisch restaurant. Na de verkoop van mijn restaurant in 2015 ben ik me gaan verdiepen in wijn, cursus Gastronoom Sommelier level 2 en 3. Recent was ik werkzaam als sommelier bij Vidiveni in Zwolle. Ik heb een voorliefde voor wijnen die zo natuurlijk mogelijk zijn gemaakt. Inhoudelijk vind ik het een geweldige uitdaging om het  samenspel tussen locatie, klimaat, geschiedenis, wijnmaaktechnieken, scheikunde, etc. terug te proeven in het glas.